Category Archives: Uncategorized

Το Μονοπάτι του Στοχασμού

36176567_10212090270636895_5476117821052157952_n (1)

Γράφει η Μακή Κουμιώτη

Αγκάλιασμα-Νεάλια-Λουμακιά-Θέρμα-Φωκιαναδάτο-Αγιος Κήρυκος.

Κάθησα στην πεζούλα απέναντι και τον άκουγα με τη βαρειά φωνή του να διηγείται κοιτώντας το πέλαγο, μια αληθινή Ιστορία που συνέβη πριν ογδόντα περίπου χρόνια. Ηταν τότε που ο πατέρας του, ανακοίνωσε στην οικογένεια ότι το ξημέρωμα θα σαλπάρανε για Χαλκιδική να ανταλλάξουν το εμπόρευμα.

Η απόφαση είχε παρθεί και ο λόγος του πατέρα δεν σήκωνε αντίρρηση,ο καιρός ήταν πρίμα. Τότε ήταν που ακούστηκε η φωνή μέσα από τη δύναμη που είχαν τα οχτώ του χρόνια: Θάρθω και εγώ μαζί πατέρα…. Είχε τόσα πολλά ακούσει για ταξίδια από τον παππού και τον πατέρα και ήταν τόσο μεγάλη η επιθυμία του για ένα μπάρκο μαζί τους και τόσο αχαλίνωτη η φαντασία του που ώσπου να πάρει την απάντηση του φάνηκε αιώνας.

-Τοίμασε την κασέλα σου του απάντησε, το ξημέρωμα θα λύσουμε κάβους.

Ετοίμασε το ξύλινο φυλάκι με τα απαραίτητα του ταξιδιού όπως πολλές φορές έκανε πριν το μπάρκο ο πατέρας του που πάντα τον παρατηρούσε προσεχτικά. Ηξερε πως την αυγή θα πήγαινε με τους μεγάλους στη Χαλκιδική, να κάνουν αλλαξά το εμπόρευμα: σταφίδες, κρασί, λάδι, με φασόλια, ρεβύθια, ίσως και χρήματα….

Να πούμε πως κοιμήθηκε; Θάταν ψέμμα. Φούσκωνε από περηφάνεια και νόμισε ξαφνικά πως διπλασιάστηκαν η και τριπλασιάστηκαν ίσως τα οχτώ του χρόνια. Το ξημέρωμα λοιπόν,έλυσαν τους κάβους και σαλπάρανε για το παρθενικό του ταξίδι,όταν ξαφνικά τα μάτια του γέμισαν δάκρυα. Λες νάταν ο αποχωρισμός της μάννας ή η ρεστία της θάλασσας; Προσπάθησε να κρυφτεί,από ποιόν όμως; Ο μούτσος ήταν εκεί δίπλα του λες και είχε ξεχάσει το ρόλο του και είχε αναλάβει κατ’αποκλειστικότητα να τον προσέχει. Το καίκι ταξίδευε, είχαν φτάσει στο Αγκάλιασμα, δεν κατάλαβε τί έγινε μέσα στα κλάματα που τώρα είχαν γίνει αναφιλητά. Πλησίασαν στο βράχο.

-Σάλτα τούπε ο πατέρας και κατ’ευθείαν στο σπίτι.

Και καθώς πηδούσε στη στεριά ακούστηκε η φωνή του μούτσου… -»φοβιτσιάρη»…

»Φοβιτσιάρης» αυτός που είχε φανταστεί να ταξιδεύει σε φουρτουνιασμένες θάλασσες και να δαμάζει τα άγρια κύματα. »Φοβιτσιάρης» αυτός που είχε συναντήσει στα όνειρά του τη Γοργόνα που έγραφε το βιβλίο της τάξης του,της Β’Δημοτικού.

Τα γυμνά παιδικά του πόδια πάτησαν πρώτα στα χαλίκια και μετά ανηφόρισαν πάνω στο νοτισμένο χώμα. Γρήγορα μπήκε στο μονοπάτι, το θυμόνταν καλά,το είχε περάσει πολλές φορές όταν ακολουθούσε τη μάννα που ήταν φορτωμένη με τον κόφινα γεμάτο σταφύλια και επέστρεφαν από το Φάρο.

Συνέχισε σχεδόν τρέχοντας ακολουθώντας τα λόγια του πατέρα:κατ’ευθείαν σπίτι.Δεν ήταν όμως ανέμελος όπως όταν έτρεχε στο ίδιο μονοπάτι με τα ξαδέλφια του.

Καθώς περνούσε από γνώριμα μέρη, θυμόνταν τότε που στα Νεάλια χαμηλά στο γυαλό κυνηγούσε με τα ξαδέλφια του καβούρια ανάμεσα στα βράχια.

‘Η τότε που λίγο έλειψε να πατήσει ένα αχινό καθώς έσκυψε να πιάσει ένα χρωματιστό κοχύλι.

Ειχε φτάσει στη ρεματιά, μπήκε μέσα στο νερό, πέρασε απέναντι χωρίς να τρομάξει από τις νύμφες και τις νεράιδες που έλεγαν τα παραμύθια.

Οι μικρές υγρές πατούσες του άφηναν τα ίχνη τους στο κόκκινο χώμα,που μ’αυτό κάποτε έφτιαχναν τις στάμνες στο αρχαίο κεραμικό καμίνι,που τώρα έχασκε κατεστραμμένο από το χρόνο.

Και μετά οι σπηλιές,σαν ανοιχτά ξεδοντιασμένα στόματα δράκων,έτοιμα να τον ρουφήξουν στο σκοτεινό τους λαβύρινθο.

Μόνη του συντροφιά το τραγούδι των κυμάτων που έγλυφαν τα βράχια της ακτής. Πέρασε το λιθώνα,τον θεόρατο βράχο,να και η γαλαρία που είχε πει ο παππούς πως στα αρχαία χρόνια οι Θερμαίοι έβγαζαν το σμιρίγδι και έφτιαχναν ακόμη και νομίσματα.

Από ψηλά είδε τη Λουμακιά, τη μεγάλη λουβάδα με το ζεστό νερό, σαν τη κολυμπήθρα του Σιλωάμ, που γιάτρευε τις αρρώστιες των ανθρώπων. Τα δάκρυα είχαν στεγνώσει στα μάγουλά του και είχε σχεδόν ξεχάσει τη βαρειά λέξη που του είπε ο μούτσος τη στιγμή που πηδούσε από το καίκι.

»Φοβιτσιάρης», αυτός που πέρασε μόνος του το μονοπάτι, έφτασε στο Φωκιαναδάτο και βλέπει τη σκεπή του μεγάλου σπιτιού που κάποτε έμενε ο Μουσταφάς, πριν οι ένδοξοι Ικαριώτες τον πετάξουν στο γκρεμό και πουν στον Σουλτάνο το ιστορικό <ούλοι εμείς αφέντη>.

Σε λίγο φτάνει, ναι έφτασε σπίτι και βλέπει τη μάννα στην αυλή και πριν προφτάσει να του πει λέξη,ορθώνει το ανάστημά του και λέει με αποφασιστικότητα:

-Μάννα δεν είμαι φοβιτσιάρης, όταν μεγαλώσω θα γίνω κ α π ε τ ά ν ι ο ς. Ετσι το μονοπατι του στοχασμού ,έγινε για το μικρό αγόρι <το μονοπάτι του επαγγελματικού προσανατολισμού…….>

36176262_10212090271676921_4102727029437235200_n

Το »Καριώτικο» Survivor – Ανοίγοντας την »Βασιλική Στράτα» στα Θέρμα

Ακολουθεί η αφήγηση της διάνοιξης του μονοπατιού που ενώνει τον οικισμό των Θερμών με την παραλία Αγγάλιασμα στην Ικαρία, την »Βασιλική Στράτα» όπως ήταν κάποτε γνωστή. Το εν’λόγω μονοπάτι ήταν κλειστό από τις…δυνάμεις της Φύσης για πολλές δεκαετίες, και ο Πολιτιστικός Σύλλογος Ιωάννης Μελάς, μάζεψε εθελοντές και φορείς προς αυτήν την κατεύθυνση, διαβάζουμε τα λεγόμενα της Μακής Κουμιώτη, προέδρου του Συλλόγου..που μετά τη περιγραφή της διάνοιξης μας χαρίζει και μια όμορφη ικαριώτικη ιστορία.

 

Το Καριώτικο survivor ξεκίνησε σήμερα Παρασκευή 9/3/18 από τα Θέρμα Ικαρίας.

Στα πλαίσια της συνεχούς συμμετοχής του Πολιτιστικού Συλλόγου ‘Ιωάννης Μελάς’ στη παγκόσμια περιβαλλοντική δράση ‘Let’s do it ‘οργάνωσε μία ομάδα για την ανίχνευση του μονοπατιού Παλαιά Θέρμα-Νεάλια. Continue reading Το »Καριώτικο» Survivor – Ανοίγοντας την »Βασιλική Στράτα» στα Θέρμα

Music Traveller – Νέα Μουσική Εκπομπή στην Ικαριακή Ραδιοφωνία

Στα πλαίσια αναδιάρθωσης του μουσικού προγράμματος με τις εκπομπές του Ραδιοφώνου μας, ο φίλος (της Ικαριακής αλλά και προσωπικός) Μάνος Σαββίδης μας πρότεινε να συντηρήσει μια ώρα εκπομπής κάθε εβδομάδα. Μετά χαράς λοιπόν δεχτήκαμε και η νέα του εκπομπή »Music Traveller» θα ενταχθεί από την Τετάρτη 18 Ιανουαρίου στο Ραδιοφωνικό μας πρόγραμμα!

Music Traveller κάθε Τετάρτη στις 11 το βράδυ, οι μουσικές επιλογές του Μάνου από τον χώρο της Post-Rock  σκηνής (αλλά και όχι μόνο).

Τα μανιτάρια της Ικαρίας στο Ημερολόγιο του 2017

%ce%b7%ce%bc%ce%b5%cf%81%ce%bf%ce%bb%cf%8c%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%ce%b9%ce%ba%ce%b1%cf%81%ce%b9%ce%b1%ce%ba%ce%ae%cf%82-201712 Μαντάρια της Ικαρίας μέσα σε 12 μήνες… φαινομενικά αυτό το ημερολόγιο θα μπορούσε να είναι ενα τυπικό ημερολόγιο όπως τόσα και τόσα κυκλοφορούν ανάμεσα μας αυτές τις μέρες λίγο πρίν το 2017, όμως η συγκεκριμένη έρευνα που έκανε ο Γιάννης Γενούζος για την Ικαριακή Ραδιοφωνία και κατα συνέπεια για όλους σας αποτελεί μια παρακαταθήκη για το μέλλον, ένα οδηγός καλύτερα για όποιον παίρνει τα βουνά ή βρίσκεται στην Ικαρία και θέλει να ξέρει τι γίνεται με τους ιδιαίτερους, νόστιμους αλλά και επικίνδυνους (για όποιον δεν ξέρει) ζωντανούς οργανισμούς που λέγονται Μανιτάρια….

Το ημερολόγιο θα το βρείτε στα στούντιο της Ικαριακής στην Ικαρία, στην Αθήνα αλλά και όπου…κυκλοφορούν Ικαριώτες και Μανιτάρια…


ΙΚΑΡΙΑ – Φθινόπωρο 2016

                                                                                                        

                                                                                                         “Αφιερωμένο στον μικρό Απόλλωνα”.

 

Αυτό είναι το πρώτο ημερολόγιο για την Ικαριακή Ραδιοφωνία και το δεύτερο που σχετίζεται με την μυκοχλωρίδα του νησιού. Το πρώτο  που δημιουργήθηκε σχετικά με αυτήν ήταν το περσινό για τον Σύλλογο του Φραντάτου. Και τα δύο ημερολόγια στην ουσία είναι οδηγοί αναγνώρισης για 24 μανιτάρια που συναντάμε στα βουνά και σε άλλα μέρη του νησιού. Στο περσινό υπήρχε και το πάντα επίκαιρο είδος, Αμανίτης ο φαλλοειδής, Amanita phalloides, (βλ. εξώφυλλο) που αφθονεί στο νησί και το οποίο είναι και το πιο επικίνδυνο θανατηφόρο, κάποια μη εδώδιμα όπως τα Russula sanguinaria & Lepiota ignivolvata, το τοξικό Lactarius chrysorrheus (Γαλατσίτης) που λανθασμένα κάποιοι ικαριώτες συλλέγουν και μερικά από τα φαγώσιμα είδη, κάποια γνωστά και κάποια άγνωστα που ήταν τα παρακάτω: Amanita caesarea, Lactarius deliciosus, (Κουμαρίτης) Lepista nuda, (Δαφνίτης) Tricholoma caligatum, (Σουμανίτης) Macrolepiota procera, (Καλαμάρα) Boletus aereus, (Λαρδίτης κ.α.) Leccinellum crocipodium (Σφουγγαρίτης, Γριλήτης κ.α.) και το είδος Sparasis crispa (Περδικοκλωνάρα). Στο φετινό ημερολόγιο περιγράφονται 6 εδώδιμα και 6 μη εδώδιμα είδη.

Θέλω να ευχαριστήσω θερμά τους κ. Γιώργο Κωνσταντινίδη και κ. Ζαχαρία Αθανασίου για την πολύτιμη βοήθεια τους τα τελευταία χρόνια όπως και τον κ. Άγγελο Παπαδημητρίου. Θέλω επίσης να δώσω συγχαρητήρια και από εδώ, για το τεράστιο έργο τους, για την ανάδειξη της ελληνικής μυκοχλωρίδας. Ευχαριστώ επίσης την γυναίκα μου Ευσταθία όπως και όλα τα παιδιά της Ικαριακής Ραδιοφωνίας που στήριξαν και βοήθησαν στην δημιουργία του ημερολογίου αυτού. Να είναι όλοι τους καλά.

Θα άξιζε να σημειωθεί εδώ, ότι γενικά η μυκοχλωρίδα του νησιού η οποία δεν είναι και τόσο μικρή, απειλείται όπως είναι γνωστό από την υπερβόσκηση, όπως και από κάποιους ασυνείδητους συλλέκτες οι οποίοι χρησιμοποιούν τσουγκράνες, χτενάκια των ελιών και άλλα εργαλεία με τα οποία κάνουν τεράστια και πολύ χρονοβόρα ως προς την αναβίωση των μυκήτων ζημιά. Επίσης καταστροφή κάνουν και κάποιοι άλλοι ασυνείδητοι, οι οποίοι καταστρέφουν τα μανιτάρια που δεν γνωρίζουν (συνήθως με το πόδι) ονομάζοντας τα «σκυλομανίτες». Η αμάθεια, η απαιδευσία και ο φόβος, ή γενικά ο σκοταδισμός έχουν ως αποτέλεσμα την καταστροφή φαγώσιμων αλλά και σπάνιων ειδών. Μάλλον είναι η ώρα, οι μυκόφιλοι του νησιού να αρχίσουν να σκέφτονται πιο σοβαρά την έναρξη του Μανιταροφιλικού συλλόγου που σκοπό θα έχει εκτός των άλλων, την προστασία της μυκοχλωρίδας και κατ’ επέκταση την χλωρίδα του νησιού.

 

                                                                                                Με απεριόριστο σεβασμό, θαυμασμό

                                                                                           και αγάπη για την μυκοχλωρίδα του νησιού.

                                                                                                               Γενούζος Σ. Γιάννης

                                                                                             Εύχομαι σε όλους καλή χρονιά, με υγεία,            

                                                                                                                 αγάπη και έργα.

Continue reading Τα μανιτάρια της Ικαρίας στο Ημερολόγιο του 2017

Ψεύτικες ειδήσεις στο Ίντερνετ – Η μάστιγα της εποχής μας

hoaxΜπορεί η εποχή μας να χαρακτηρίζεται από την ταχύτητα και την πληθώρα των πληροφοριών, όμως αυτό δεν πάει χέρι χέρι με την ποιότητα του και την συχνότητα ανάπτυξης των »πιασάρικων» θεμάτων, που πολλές φορές δεν έχουν σχέση με την πραγματικότητα. Continue reading Ψεύτικες ειδήσεις στο Ίντερνετ – Η μάστιγα της εποχής μας

Μπροστά σε μια νέα μέρα, μια νέα εποχή

εκτέλεση

Φίλες και φίλοι καλησπέρα,

στα μισά του Σεπτέμβρη, η επικαιρότητα από τον τάφο της Αμφίπολης τρέχει στους αποκεφαλισμούς της Συρίας, τις πολιτικές ομιλίες στη ΔΕΘ, και σε πολλά άλλα must που διακηρύσουν τα κανάλια της εγχώριας σαβουροπαροχωλογίας. Continue reading Μπροστά σε μια νέα μέρα, μια νέα εποχή

Μαζί τα φάγαμε Λουκάνικε;

loykanikosΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ… η αλκή μες στο ζώο που οδηγεί τον ήλιο.

Ο. Ελύτης

Η αλκή, η δύναμη, η ανδρεία δηλαδή που οδήγησε κι εμάς, -εντάξει, όχι όλους μας- πιο κοντά στον ήλιο, πιο κοντά στο φως. Αναφέρομαι σε σένα Λουκάνικε για τρίτη φορά σε κείμενό μου και τελευταία

-δυστυχώς- γιατί δεν είσαι πια κοντά μας, μας άφησες για το τελευταίο σου ταξίδι στους δρόμους του ουρανού.

Ήμουν στην Ικαρία όταν έμαθα -όπως όλοι με καθυστέρηση πέντε μηνών- για τον θάνατό σου και μονολογώντας σε αποχαιρέτησα με ένα αντίο. Δεν ήταν όμως αρκετό, γιατί βλέποντάς σε ξανά σε ένα γκράφιτι με σχόλιο «τα δακρυγόνα μαζί τα φάγαμε…» μου ήρθαν εικόνες, σκέψεις, συναισθήματα. «Μαζί τα φάγαμε» κατά την γνωστή ρήση του κ. Πάγκαλου που έχουν όμως και στις δύο περιπτώσεις το ίδιο νόημα: όπως μαζί δεν τα φάγαμε τα λεφτά έτσι και μαζί δεν τα φάγαμε τα δακρυγόνα. Εύστοχο κατ’ εμέ το σχόλιο των καλλιτεχνών και μπράβο τους για την παρέμβασή τους.

Ήταν πολλοί αυτοί που κατέβηκαν στους δρόμους Λουκάνικε, πολλοί περισσότεροι όμως αυτοί που προτίμησαν την θαλπωρή του σπιτιού τους απ’ το να σταθούν πλάι σου, δίπλα μας. Όπως έλεγε και ο Ελύτης «ο καθείς και τα όπλα του». Θα μου πείτε τι σημασία έχουν όλα αυτά και τί έγινε και τί άλλαξε κλπ κλπ. Επιστρέψαμε στον μικρόκοσμό μας ίδιοι όπως ξεκινήσαμε τον αγώνα, ίσως σε κάποιους κάτι να άλλαξε μέσα τους δεν ήταν όμως αρκετό για ριζικές ανατροπές.

Ίσως και η ιστορία σου να παρουσιάστηκε από τα ΜΜΕ για παραπλάνηση του κοινού και για αποπροσανατολισμό έτσι ώστε να στρέψουν αλλού το βλέμμα τους και όχι στα πραγματικά γεγονότα και στις σκληρές μάχες που γίνονταν στο κέντρο της Αθήνας. Αποτέλεσμα του αποπροσανατολισμού ήταν και το γεγονός πως όταν κάποιος μιλούσε για όλα τα περιστατικά που είδε με τα ίδια του τα μάτια κάποιοι να του απαντούσαν: «Πολύ ωραίο το μυθιστόρημά σου»!!! Αλλά ακόμα και έτσι να ήταν, δεν άκουσα και κανέναν να λέει βλέποντάς σε στις ειδήσεις: «Βρε αυτός αγωνίζεται καλύτερα από εμάς, για εμάς, χωρίς εμάς και άντε σήκω από τον καναπέ να αγωνιστούμε και εμείς». Σίγουρα ήσουν πηγή έμπνευσης για πολλούς, σίγουρα και για μένα, έφαγες πολύ χημικό και ταλαιπώρησες την υγεία σου φεύγοντας νωρίς. Έγινες εξώφυλλο, τραγούδι, ποίημα, γκράφιτι, είδηση, επιγραφή σε μαγαζί, τι άλλο να ζητήσει κανείς από τη «σκυλίσια» ζωή του; Ναι βρε, το ξέρω δεν το έκανες για να κερδίσεις την αθανασία, ήσουν εκεί γιατί το έλεγε η καρδιά σου και ας έτρωγες κατάΜΑΤα τις κλωτσιές σου. Δεν ήσουν εκεί ως ένα riot dog, μια μασκότ όπως ήθελαν να σε παρουσιάσουν τα κανάλια, αλλά έγινες (για κάποιους) σύμβολο θέλησης για αγώνα κι ελευθερία.

Καλό ταξίδι Λουκάνικε. Να ξέρεις πως υπάρχουν ακόμα σύντροφοί σου που εμπνέονται από σένα. Η ζωή συνεχίζεται, με το μνημόνιο, τα χαράτσια, τις μειώσεις, την ανεργία, τη μετανάστευση. Είναι ακόμα καλοκαίρι σ’ αυτόν τον ευλογημένο τόπο και ας δείχνει το ημερολόγιο φθινόπωρο. Απ’ τις ανοιχτές μπαλκονόπορτες ακούγεται το σήμα των ειδήσεων και στο βάθος οι καναπέδες που τρίζουν από την αδιαφορία και την παραίτηση.

Σταύρος Τσιμπίδης

Το μεν πνεύμα των Χριστουγέννων πρόθυμον αλλά…

astegos limani

Το μεν πνεύμα πρόθυμον (των Χριστουγέννων), η δε σαρξ ασθενής. Όχι, όχι δεν αναφέρομαι στην ίωση που κυκλοφορεί τελευταία και έχει κρεβατώσει τόσο κόσμο αλλά για την απροθυμία να το πω; Αδιαφορία; Αχ, αχ πως να το πω; Μαλακία; Ναι, ναι μαλακία! Όχι! Όχι, ντροπή, διαβάζουν και μικρά παιδιά! Αναισθησία θα το πω και καταλήγω.

Αναισθησία κυρία μου! (Όχι, δεν μιμούμαι τον Λαζόπουλο). Που τρέχεις σαν τρελή κυριακάτικα, προπαραμονή Χριστουγέννων, να ψωνίσεις και να γεμίσεις ασφυκτικά εσύ και οι όμοιες σου, μερικές σέρνετε και τους άντρες σας μαζί, τα πολυκαταστήματα που ξεφύτρωσαν σαν τα μανιτάρια τα τελευταία χρόνια; Αχ, κάτσε να πάρω μια ανάσα. Πάμε. Κυρά μου δεν άκουσες πόσος ντόρος έγινε για να μην ανοίγουν όλες τις Κυριακές τα μαγαζιά; Δεν άκουσες για τον νέο αγορανομικό κώδικα που είναι σε διαβούλευση και τις αντιδράσεις που υπάρχουν; Όχι; Μμμ θα έβλεπες κανένα τούρκικο σήριαλ. Πας και ψωνίζεις πάλι με πιστωτική κάρτα και δεν έχεις ξεπληρώσει τους προηγούμενους μήνες. Δεν έχεις ακούσει για κρίση και χρέη που πνίγουνε τον κόσμο; Ε, μη μου πεις πως μόνο σήριαλ βλέπεις και δεν έχεις δει τι γίνεται έξω και πως βγαίνεις μόνο για ψώνια. Φτάνει πια με τις φτηνές δικαιολογίες τις σχεδόν τσάμπα. Φτάνει.

Πες πως αυτά δεν σε πειράζουν. Δηλαδή πες, ότι δε σε πειράζει ότι χρεώνεσαι κι άλλο, δεν σε πειράζει που δίνεις το βήμα στην “κυβέρνηση” να εφαρμόσει τα σχέδια της για δουλειά και την Κυριακή, αλλά πες μου σε παρακαλώ δεν σε πειράζει να βλέπεις τόσους ανθρώπους να εξαθλιώνονται δίπλα σου; Δεν σε πειράζει που τόσοι άνθρωποι μένουν χωρίς στέγη, χωρίς φαγητό, χωρίς ιατροφαρμακευτική περίθαλψη; Νιώθεις καλύτερα να ψωνίζεις εσύ τσαντούλες και στριγκάκια και να είναι τόσοι άνθρωποι στους δρόμους; Ξέρεις πως αυτοί οι άνθρωποι δεν πίστευαν ποτέ ότι θα φτάσουν σε αυτή την κατάσταση; Λέει ο σοφός λαός μας ότι αν δεις του γείτονα το σπίτι να καίγεται άρχισε να καταβρέχεις την αυλή σου. Δηλαδή (γιατί βλέπω δεν πολυστροφάρεις) δεν είναι απίθανο να φτάσεις και εσύ σε αυτή την κατάσταση.

Τι να κάνεις λοιπόν, κυρά μου; Δεν θέλω να σε συμβουλεύσω γιατί έλεγε ο Θαλής ο Μιλήσιος: Δύσκολον τον εαυτόν γνώναι, εύκολον τω άλλω υποτίθεσθαι. (το να γνωρίζεις τον εαυτό σου είναι δύσκολο, αλλά εύκολο να συμβουλεύεις τους άλλους). Μπορώ όμως να σε ενημερώσω ότι υπάρχουν σύλλογοι, κινήσεις και οργανώσεις που βοηθούν ανθρώπους που έχουν ανάγκη, όλων των κατηγοριών και όλων των κοινωνικών ομάδων. Υπάρχει η δυνατότητα να στηρίξεις αυτούς τους συλλόγους είτε με εθελοντική εργασία είτε με προσφορά αγαθών πρώτης ανάγκης, δεν είναι πάντα απαραίτητη η οικονομική προσφορά (θα σου μείνουν και τα λεφτά για τα στριγκάκια). Αν πάλι δε θες να βοηθήσεις κάποια οργάνωση, μήπως μπορείς να βοηθήσεις κάποιον γνωστό σου, γείτονα, φίλο, συγγενή που έχει ανάγκη; Αλλά θα μου πεις πως ο καθένας αποφεύγει ένα φτωχό φίλο και θα σου πω ότι την ατάκα την έκλεψες από τον Ευριπίδη (Πένητα φεύγει πας τις εκποδών φίλος.). Τέλος πάντων είσαι ενήμερη τώρα και δεν έχεις καμία δικαιολογία. Μήπως να ξεκινήσεις τη δράση; Α και αν είναι, μην το κάνεις αυτό μόνο αυτές τις μέρες τις γιορτινές, όλο το χρόνο έχει ανάγκες ο συνάνθρωπος μας.

Υ.Γ. Καλές γιορτές και καλά Χριστούγεννα. Εύχομαι κάποια στιγμή να βρούμε το πραγματικό νόημα αυτών των εορτών και να βγούμε από την πλάνη του καταναλωτισμού που μας βύθιζε το σύστημα δεκαετίες τώρα.

Σταύρος Τσιμπίδης

23/12/2012